Osoby poszukiwane europejskim nakazem aresztowania czy też listem gończym zwykle starają się odwlec moment trafienia do aresztu śledczego lub zakładu karnego.
W związku z tym przyjmują różne strategie działania.
Jedni ukrywają się w kraju bądź za granicą.
Niektórzy w celu przedłużenia pobytu na wolności korzystają z dostępnych środków prawnych takich jak : list żelazny, odroczenie wykonania kary czy ułaskawienie.
Jędrek z Zakopanego pracował u Józka z Bukowiny. Pewnego dnia pokłócili się o wypłatę. Jędrek sprał Józka porządnie po pysku i sam sobie wypłacił pieniądze zabierając Józkowi portfel.
Jędrek nie zrobił dobrego wrażenia na Sądzie w Nowym Targu i za rozbój dostał 4 lata do odsiadki. Ponieważ miał do wyboru Zakład Karny w Wiśniczu lub budowę w Barcelonie, wybrał to drugie rozwiązanie. Jędrek unikał wykonania kary, a więc sąd wysłał za nim najpierw list gończy, a następnie europejski nakaz aresztowania.
Do niedawna unikanie odbycia kary pozbawienia wolności nie powodowało żadnych szczególnych konsekwencji. Skazany był poszukiwany listem gończym lub europejskim nakazem aresztowania.
Po zatrzymaniu odstawiano go do zakładu karnego i nic szczególnego się nie działo.
Z dniem 1.01.2023r. sytuacja uległa zmianie. Wprowadzono bowiem do kodeksu karnego wykonawczego nową instytucję, polegającą na stwierdzeniu bezprawnego utrudniania przez skazanego wykonania kary pozbawienia wolności.
Wydanie europejskiego nakazu aresztowania musi być oparte o jakąś podstawę prawną. Taką podstawą prawną jest Decyzja Ramowa Rady Unii Europejskiej z dnia 13.06.2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi oraz przepisy zawarte w rozdziale 65a kodeksu postępowania karnego, do którego inkorporowano przepisy zawarte w Decyzji Ramowej.
W przepisach tych mowa jest o osobie ściganej za przestępstwo.
Zatem przepisy o europejskim nakazie aresztowania nie rozróżniają tego czy mamy do czynienia z osobą płci męskiej czy też płci żeńskiej.
Nie ma różnicy pomiędzy kawalerem, mężatką, matką czy dziadkiem.
Niedawno Trybunał w Luksemburgu zastanawiał się nad tym czy kobieta wychowująca małe dziecko i na dodatek będąca w ciąży może być przekazana na podstawie europejskiego nakazu aresztowania.
Kobieta, której dotyczy ENA, została skazana w Belgii zaocznie na karę pięciu lat pozbawienia wolności za przestępstwa handlu ludźmi i ułatwiania nielegalnej imigracji.
Temat przedawnienia karalności oraz temat przedawnienia wykonania kary pojawiał się już w moich wpisach wielokrotnie. Możesz o tym przeczytać tutaj.
Zasadnicze przepisy regulujące te kwestie znajdują się w Rozdziale XI Kodeksu karnego. Przepisy modyfikujące mogą się znaleźć w innych ustawach wchodzących w skład szeroko pojętego systemu prawa karnego, takich jak np.: kodeks karny wykonawczy czy kodeks karny skarbowy.
Sytuacja do niedawna wydawała się stosunkowo prosta i stabilna. Tak było jednak do czasu.
Tam, gdzie politycy zaczynają wsadzać swoje łapy wszystko co proste, proste być przestaje. Taką sytuację mieliśmy z przepisami uchwalonymi w czasie Covid 19.
Zgodnie z art. 15zzr1 ust. 1 ustawy covidowej:
Poszukiwani europejskim nakazem aresztowania przebywają w różnych krajach na całym świecie.
Przyzwyczajeni są do różnych, czasami egzotycznych potraw. Zwykle jest to kuchnia związana z miejscowymi tradycjami, a czasami kuchnia polska zaadoptowana do miejscowych możliwości.
Jeżeli ENA okaże się skuteczna i taka osoba wyląduje w polskim kryminale, to będzie musiała przestawić swoje kubki smakowe na „la cucina del ministro Zbigniew Z.”
Jednostki penitencjarne takie jak areszty śledcze i zakłady karne są zobowiązane do wykarmienia swoich pensjonariuszy.
Z opinii tych, którzy takie doświadczenia mają za sobą wynika, że więzienne jedzenie dalekie jest od tego co proponuje w „Kuchennych Rewolucjach” Magda Gessler.
